Philippe Noiret
Philippe Noiret, 1 Ekim 1930'da Fransa'nın Lille kentinde dünyaya geldi ve 23 Kasım 2006'da hayatını kaybeden, Fransız sinemasının en sevilen ve en üretken oyuncularından biridir. Annesi Lucy (Heirman), babası Pierre Noiret ise bir tekstil firmasının satış temsilcisiydi. Eğitim hayatında pek parlak bir öğrenci olmayan Noiret, Lycée Janson de Sailly de dahil olmak üzere Paris'in saygın okullarında okudu; ancak baccalauréat sınavlarını birkaç kez geçemeyince tiyatro eğitimi almaya karar verdi. Centre Dramatique de l'Ouest'ta yetişen oyuncu, yedi yıl boyunca Théâtre National Populaire ile turnelere çıktı. Bu dönemde tanıştığı Monique Chaumette ile 1962'de evlendi. Aynı yıllarda Jean-Pierre Darras ile kurduğu ikiliyle gece kulüplerinde komedyenlik de yaptı; abartılı bir perukla Kral XIV. Louis'yi canlandıran Noiret, karşısında oyun yazarı Jean Racine'i oynayan Darras ile birlikte Charles de Gaulle, Michel Debré ve André Malraux'nun siyasetini hicvediyordu. Sinema kariyeri 1949'da, Gigi filmindeki jenerikte adı geçmeyen küçük bir rolle başladı. 1955'te Agnès Varda'nın yönettiği La Pointe Courte'da yer aldı; Varda daha sonra onda "genç bir oyuncuda ender görülen bir yetkinlik" keşfettiğini söyleyecekti. Basık saç kesimiyle Sète liman kasabasındaki umutsuz bir aşk delikanlısını oynayan Noiret, o dönemki performansını sonradan "korkudan donakalmış, rolüyle boğuşmuştum; filmde tamamen kayıptırım" sözleriyle değerlendirdi. Bir sonraki sinema işi ancak 1960'taki Zazie dans le Métro oldu. 1962'de Georges Franju'nun Thérèse Desqueyroux'unda ve Théophile Gautier'in romantik macerasından uyarlanan Le Capitaine Fracasse'de ikincil rollerde göründükten sonra Fransız sinemasının aranan yüzü hâline geldi; ama asıl büyük rolü 1966'da Jean-Paul Rappeneau'nun La Vie de château (A Matter of Resistance) filminde yakaladı. Fransa'da yıldızı ise Yves Robert'ın Alexandre le Bienheureux yapımla parladı. 1989 Cannes Film Festivali'nde eleştirmen Joe Leydon'a konuşan Noiret, sinemada başarı kazanmaya başlamasının kendisi için büyük bir sürpriz olduğunu anlattı; kuşağındaki Jean-Paul Belmondo dahil tüm erkek oyuncuların sahne oyuncusu olmayı hedeflediğini, kimsenin film yıldızı olmayı düşünmediğini, kendisinin başta yalnızca para için ve teklif geldiği için kamera karşısına geçtiğini, iki üç yıl sonra ise işin tadını almaya başladığını ve sinema oyunculuğunun nasıl işlediğini hiçbir zaman tam kavrayamadığı için de hâlâ merakla sürdürdüğünü anlattı. Ekranlarda çoğunlukla "her adam" tiplemesiyle anılsa da Noiret tartışmalı rollerden çekinmedi. 1973'te Cannes'da skandal yaratan, yeme yoluyla intiharı konu alan La Grande Bouffe'da; 1991'de André Téchiné'nin J'embrase pas (I Don't Kiss) filminde genç erkeklere tutkuyla bağlı melankolik yaşlı bir eşcinseli oynadı. 1987'de Giorgio Bassani'nin romanından uyarlanan, savaş sonrası Ferrara'nın dar dünyasını anlatan The Gold Rimmed Glasses'da ise genç bir delikanlıya (Rupert Everett) gizli bir tutku duyan, saygın ama şüphe gören yaşlı bir doktoru canlandırdı. İlk César ödülünü 1976'da Vieux Fusil'deki rolüyle, ikincisini ise 1990'da Life and Nothing But'daki performansıyla kazandı. Türk izleyicisinde en çok Giuseppe Tornatore'nin Cennet Sineması'ndaki projeksiyoncu Alfredo rolüyle tanınan Noiret, kariyeri boyunca Fransız sinemasının en güvenilir karakter oyuncularından biri olarak anıldı.
Fotoğraflar 2
Ödüller 22
-
BAFTA En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (1991)
Kazandı Cinema Paradiso
-
London Film Critics Circle Award for Actor of the Year (1990)
Kazandı Cinema Paradiso
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1990)
Kazandı Life and Nothing But
-
David di Donatello for Best Foreign Actor (1990)
Kazandı Life and Nothing But
-
European Film Award for Best Actor (1989)
Kazandı Cinema Paradiso
-
European Film Award for Best Actor (1989)
Kazandı Life and Nothing But
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1976)
Kazandı Le vieux fusil
-
David di Donatello for Best Foreign Actor (1976)
Kazandı Le vieux fusil
-
César Ödülleri
Kazandı
-
Knight of the Legion of Honour
Kazandı
-
David di Donatello for Best Supporting Actor (1995)
Aday Postacı
-
BAFTA En İyi Erkek Oyuncu Ödülü (1991)
Aday Cinema Paradiso
-
David di Donatello for Best Foreign Actor (1990)
Aday Life and Nothing But
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1990)
Aday Life and Nothing But
-
European Film Award for Best Actor (1989)
Aday Cinema Paradiso
-
European Film Award for Best Actor (1989)
Aday Life and Nothing But
-
David di Donatello for Best Actor (1988)
Aday The Gold Rimmed Glasses
-
David di Donatello for Best Supporting Actor (1986)
Aday Speriamo che sia femmina
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1985)
Aday My New Partner
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1982)
Aday Sil Baştan
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1981)
Aday Pile ou Face
-
En İyi Erkek Oyuncu César Ödülü (1976)
Aday Le vieux fusil
Filmleri
Yorumlar 0
Bu içerik hakkında düşüncelerini paylaş
Giriş YapHenüz yorum yok. İlk yorumu sen yap!