Carlo Jachino

Carlo Jachino, yirminci yüzyıl İtalyan müzik dünyasının dikkat çeken figürlerinden biriydi. 3 Şubat 1887'de Liguria kıyısındaki Sanremo kentinde doğdu. Müzikal formationunu yurt dışında tamamladı; Almanya'nın Leipzig kentinde ünlü müzikolog Hugo Riemann'ın öğrencisi olarak eğitimini sürdürdü. Bu dönemde kazandığı kuramsal birikim, hem besteci hem müzikolog olarak şekillenecek olan kariyerinin temelini oluşturdu. Jachino, çağdaş müzik akımlarına açık bir sanatçıydı ve on iki ton tekniğinin (dodecafoni) İtalya'daki ilk savunucularından biri olarak tanındı. Bu modernist dili kendi eserlerine de yansıttı; dönemin İtalyan müziğinde yenilikçi arayışların öncü isimlerinden biri oldu. Bestecilikteki ilk büyük başarısını opera alanında elde etti. Üç perdelik "Giocondo and his King" adlı eseri 1922'de ulusal bir yarışmada birincilik kazandı; iki yıl sonra, 1924'te Milano'daki Dal Verme Tiyatrosu'nda sahneye konarak prömiyerini yaptı. Oda müziği alanında da uluslararası düzeyde tanındı: 1928'de İkinci Yaylı Çalgı Dörtlüsü, Philadelphia'da düzenlenen bir yarışmada Alfredo Casella ile ikincilik ödülünü paylaştı. Bu ödüller, onun hem İtalya'da hem yurt dışında çağdaş müzik çevrelerindeki yerini sağlamlaştırdı. 1927'den 1950'lere uzanan yıllarda kariyerini öğretmenlik ve kurumsal görevlerle sürdürdü; İtalyan müzik kurumlarında önemli pozisyonlar üstlendi. Ayrıca sinema alanında da görünür oldu; Vittorio De Sica'nın başyapıtı "Bisiklet Hırsızları" (1948) adlı filmde oyuncu olarak yer aldı. 23 Aralık 1971'de, 84 yaşında hayata veda etti.