Henry Daniell

Charles Henry Daniell, 5 Mart 1894'te Surrey'nin Barnes semtinde dünyaya geldi ve 31 Ekim 1963'te hayata veda etti. Sahne ile sinemayı kariyeri boyunca bir arada sürdüren İngiliz bu oyuncu, özellikle kötü adam rolleriyle izleyicilerin hafızasına kazındı; The Great Dictator, The Philadelphia Story ve The Sea Hawk gibi yapımlardaki performansları en tanınan işleri arasında sayılıyor. Nadiren "iyi adam" tiplemesine izin verilen Daniell, 1947 tarihli biyografik film Song of Love'da Franz Liszt'i canlandırarak istisnai bir destek rol üstlendi. Soyadı zaman zaman "Daniel" olarak da yazıldı. Sinema ilk deneyimini 1929'da Jealousy ile yaşadı. 1945'te Basil Rathbone ve Nigel Bruce'un başrolde yer aldığı Sherlock Holmes filmi The Woman in Green'de Profesör Moriarty'ye hayat verdi; bu seriyle bağlantısı bununla sınırlı kalmadı, 1942 yapımı The Voice of Terror ve 1943 tarihli Sherlock Holmes in Washington'da da rol aldı — ikinci filmin kadrosunda Moriarty'yi daha önce oynayan George Zucco da bulunuyordu. Charlie Chaplin'in 1940 tarihli The Great Dictator'ında Garbitsch adlı karaktere can verdi; isim bilinçli olarak "garbage"e yakın kulağa gelecek şekilde seçilmişti ve figür Joseph Goebbels'in bir parodisiydi. Boris Karloff ile Bela Lugosi'yle birlikte oynadığı 1945 tarihli The Body Snatcher da kariyerinin dikkat çeken filmleri arasına girdi. Daha erken dönemdeki başarılarından biri, 1936'da Camille'de Greta Garbo'nun karşısında oynadığı muzır Baron de Varville'ydi. 1939 yapımı The Private Lives of Elizabeth and Essex'teki Cecil tiplemesi de aynı şekilde kariyerinde önemli bir adım oldu. The Sea Hawk'ta (1940) hain Lord Wolfingham'ı (Francis Walsingham ile bir akrabalığı yok) üstlendi; Errol Flynn'le girdiği kılıç düellosu sinema tarihinin en etkileyici eskrim sahnelerinden biri sayılıyor. İlginç bir detay, Michael Curtiz bu filme onu kadroya almak istediğinde eskrim bilmediği için rolü reddettiği yönündeki olaydır; Curtiz ise final düellosunu gölgeler ve omuz üstü planlarla, Flynn'le çatışan bir dublörün yüzlerinin ustalıkla iç içe geçirilmesiyle çözümlendi. İkinci Dünya Savaşı'nın sonlarına doğru en akılda kalan rollerinden birine büründü: 1944 yapımı Jane Eyre'de Joan Fontaine'in canlandırdığı başkarakterin karşısında acımasız Mr. Brocklehurst'ü oynadı. Aynı yıl The Suspect'te Charles Laughton'un karakterini gasp eden evsahibi komşuyu canlandırdı. 1950'ler ve 1960'lar boyunca televizyonda yoğun biçimde yer aldı; Edward L. Cahn yönetimindeki The Four Skulls of Jonathan Drake'de (1959) kötü kalpli Dr. Emil Zurich olarak izlendi ve aynı yıl James Garner'la birlikte Maverick'in "Pappy" adlı bölümünde oynadı. Son derece disiplinli bir profesyonel olduğu bilinen Daniell, çekimde gerektiğinde daima sette bulunur, gecikmelere sabırsızlıkla tepki gösterirdi. Kuru ve iğneleyici söylem tarzına olan talep hiç azalmadı; büyük bütçeli filmlerden — adı jenerikte geçmeyen 1962 yapımı Mutiny on the Bounty dahil — televizyona rahatlıkla geçiş yaptı. 1957'de NBC antoloji serisi The Joseph Cotten Show'un "The Trial of Colonel Blood" bölümünde Kral II. Charles'ı, başroldeki Michael Wilding'le birlikte canlandırdı. Aynı yıl Witness for the Prosecution'da Charles Laughton'un baş savunuculuk avukatına yol gösteren hukuk danışmanı rolüne büründü. Kariyeri yavaşladığı dönemde bile en sevdiği rollerden birini 1957 tarihli, eleştirmenlerin beğenisini kazanan Blake Edwards filmi Mister Cory'de Tony Curtis'in amirini oynayarak yaşadığını belirtti; filmdeki en etkili repliklerden birine imza attı: "Bir centilmen asla kapmak yapmaz. Görgü, Bay Cory. Her koşulda görgüyü ön koşul olarak görürüm.