Enzo Petito

Enzo Petito, gerçek adıyla Vincenzo Squatriti, 24 Temmuz 1897'de Napoli'de dünyaya geldi ve 17 Temmuz 1967'de, 69 yaşındayken hayata veda etti. Kariyeri boyunca hem sahnede hem de kamera karşısında karakter oyuncusu olarak öne çıkan Petito, İtalyan sinema ve tiyatrosunun unutulmaz yan rollerinden birini imzaladı. 1950'lerde Napoli'deki Teatro San Ferdinando'da Eduardo De Filippo'nun topluluğunda sahne aldı ve bu deneyim, kariyerinin dönüm noktalarından biri oldu. Eduardo ile kurduğu yakın profesyonel işbirliği yalnızca tiyatroyla sınırlı kalmadı; Petito, Eduardo'nun bazı sinema filmlerinde de yer aldı. Bu yapımlarda sık sık Eduardo'nun ya da kardeşi Peppino De Filippo ile aynı karede göründü — De Filippo kardeşler, 20. yüzyılın en büyük İtalyan oyuncuları arasında sayılıyor. 1950'lerin sonu ile 1960'ların başında Petito, Dino Risi ve Mario Monicelli gibi yönetmenlerin çektiği, commedia all'italiana türünün akılda kalan örneklerinde küçük rollerde boy gösterdi. Bu filmlerde çoğunlukla Nino Manfredi, Alberto Sordi, Peppino De Filippo, Anna Maria Ferrero ve Totò gibi dönemin yıldızlarıyla birlikte oynadı. Hiçbir zaman başrol oyuncusu olmasa da 1960'ların ilk ve orta dönemine yayılan sayısız yapımda, İtalya'nın önde gelen sinema yıldızlarına eşlik eden karakter rolleriyle ekranlarda yer buldu. Dünya sinemasında en çok, Sergio Leone'nin 1966 tarihli Spaghetti Western klasiği İyi, Kötü ve Çirkin'deki bakkal rolüyle tanınır. Oynadığı karakterler bakkallardan ve ayakkabıcılardan papazlara ve evsizlere kadar geniş bir yelpazeye yayıldı. Bununla birlikte en saygın performansı belki de Sergio Corbucci'nin 1963 yapımı komedisi Chi si ferma è perduto'da canlandırdığı Napolyon rolüdür.